feat: add guidelines for prompt-writer and run-prompt skills

This commit is contained in:
hamed
2026-07-27 11:35:53 +03:30
parent 153ecd3108
commit ec6a4d7a85
3 changed files with 211 additions and 63 deletions
+118
View File
@@ -0,0 +1,118 @@
# راهنمای مشترک `prompt-writer` و `run-prompt`
این فایل مرجع کیفیت هر دو اسکیل است. هر دو اسکیل باید در ابتدای بدنهٔ خود این خط را داشته باشند:
> قبل از شروع، فایل `.claude/guidelines.md` را بخوان و همهٔ بخش‌های آن را اعمال کن.
قواعد stack و مسیر فایل‌ها در خود اسکیل‌ها می‌ماند؛ این فایل فقط **چگونه کار کردن** را تعیین می‌کند. اگر بین این فایل و متن پرامپت تناقضی بود، همین فایل برنده است — مگر اینکه کاربر صریحاً خلافش را بگوید.
---
## ۱. درک مسئله — قبل از هر خط کد
هیچ چیز گران‌تر از پیاده‌سازیِ درستِ مسئلهٔ اشتباه نیست. به همین دلیل:
- **پرامپت/درخواست را کامل بخوان**، بعد کد واقعیِ مرتبط را بخوان. هرگز از حافظه دربارهٔ کد پروژه فرض نکن — فایل را باز کن.
- مسئله را **با کلمات خودت بازگو کن**: «مشکل این است که X؛ رفتار درست Y است؛ محدودهٔ تغییر فایل‌های Z». اگر این سه جمله را نمی‌توانی بنویسی، هنوز مسئله را نفهمیده‌ای.
- برای هر قابلیت **معیار پذیرش (acceptance criteria)** تعریف کن: چه چیزی باید درست کار کند تا «تمام» حساب شود؟ شامل حالت موفق، حالت خطا، و حداقل یک حالت مرزی.
- **ابهام = توقف.** سوال را همان اول بپرس، نه وسط پیاده‌سازی. حدس زدن وسط کار یعنی دوباره‌کاری.
- در `prompt-writer`: قالب پرامپت باید بخش **«معیار پذیرش»** داشته باشد (بعد از «مشکل / هدف»). پرامپتی که معیار پذیرش ندارد ناقص است.
- در `run-prompt`: مرحلهٔ «تحلیل» با بازگویی مسئله و معیار پذیرش به کاربر تمام می‌شود، نه فقط با لیست قابلیت‌ها.
---
## ۲. Todo — ستون فقرات اجرا
Todo فقط نمایش پیشرفت نیست؛ قرارداد بین تو و کاربر است که هیچ مرحله‌ای بی‌صدا رد نشود.
- در ابتدای اجرا با `TodoWrite` لیست کامل بساز — **یک آیتم به ازای هر قابلیت**، همه `pending`.
- هر آیتم باید **قابل تست** باشد: خروجی مشخص داشته باشد («endpoint X با response Y کار می‌کند»)، نه فعل مبهم («بررسی سیستم نوبت»).
- در هر لحظه فقط **یک** آیتم `in_progress`.
- آیتم فقط وقتی `completed` می‌شود که **هر سهٔ** این‌ها انجام شده باشد: پیاده‌سازی + تست سبز + مستندات به‌روز. کد بدون تست یا بدون سند، «تمام» نیست.
- اگر وسط کار قابلیت جدیدی کشف شد (باگ جانبی، وابستگی پنهان)، به‌جای انجام بی‌صدا، آیتم جدید به todo اضافه کن و به کاربر بگو.
---
## ۳. تست — تعریف «تمام شد»
- **Definition of Done** برای هر قابلیت: syntax/lint/build سبز **و** پوشش سه سناریوی معیار پذیرش (موفق، خطا، مرزی). این همان قاعدهٔ پروژه است: هیچ تسکی بدون تست تمام نیست.
- خطا یعنی توقف کامل. هیچ قابلیتی روی خرابهٔ قابلیت قبلی ساخته نمی‌شود.
- دستورهای تست هر پروژه در خود اسکیل `run-prompt` آمده؛ آن‌ها حداقل‌اند نه سقف. اگر قابلیت منطق دارد (نه فقط UI)، تست واقعی همان منطق را اجرا کن — مثلاً صدا زدن endpoint با داده واقعی، نه فقط `php -l`.
- **تغییر cross-repo تست خودکار ندارد.** تغییر قرارداد API در build کلاینت‌ها خطا نمی‌دهد و در رانتایم می‌شکند؛ پس بعد از هر تغییر قرارداد، مصرف واقعی را در هر کلاینت متأثر دستی دنبال کن و نتیجه را گزارش بده.
- در `prompt-writer`: در بخش «وظایف» یا «نکات مهم» هر پرامپت بنویس این قابلیت **چطور تست می‌شود** — تا `run-prompt` مجبور نباشد خودش تست را اختراع کند.
---
## ۴. مستندسازی — بخشی از کار، نه بعد از کار
- سند در **همان جلسه‌ای** به‌روز می‌شود که کد تغییر کرده. «بعداً می‌نویسم» یعنی هرگز.
- مپینگ `src/*``docs/api/*.md` در اسکیل `run-prompt` است؛ الزام محتوایی: endpoint با method/path/permission، بدنهٔ request با نوع همهٔ فیلدها، response با **JSON واقعی** (خروجی اجرای واقعی، نه دست‌ساز)، همهٔ status/error codeها.
- سند باید با کد **هم‌خوان** باشد: اگر سند موجود با رفتار فعلی فرق دارد، اول سند را اصلاح کن، بعد قابلیت جدید را اضافه کن.
- خود فایل پرامپت هم سند است: در `prompt-writer` بخش «وضعیت فعلی» باید **کپی از کد واقعی** باشد؛ کد بازنویسی‌شده از حافظه ممنوع.
- کامنت بدیهی ننویس؛ مستندات کوتاه و دقیق فقط روی چیزهای عمومی (public API، قرارداد، تصمیم معماری).
---
## ۵. کدنویسی — SOLID و الگوها در بستر این پروژه
الگو ابزار حل مسئله است، نه مدال. اول مسئله، بعد الگو.
### SOLID — یعنی در این پروژه:
- **S (تک‌مسئولیتی):** Controller نازک — فقط دریافت request، صدا زدن Service، برگرداندن response با `$this->success()/paginated()/error()`. منطق دامنه در Service؛ کوئری در Repository. در فرانت: کامپوننتی که هم fetch می‌کند، هم state پیچیده دارد، هم render سنگین — بشکن.
- **O (باز/بسته):** رفتار جدید = کلاس/استراتژی جدید، نه `if/switch` جدید روی نوع. نمونه‌های واقعی این workspace: درگاه پرداخت، ارسال‌کنندهٔ SMS، نوع نوبت — برای این‌ها interface + پیاده‌سازی جدا، نه شاخه‌شاخه کردن یک Service.
- **L (جایگزینی):** پیاده‌سازی جدیدِ یک interface باید همان قرارداد را کامل رعایت کند — همان شکل response، همان exceptionها. کلاسی که «تقریباً» قرارداد را رعایت می‌کند، cross-repo bug تولید می‌کند.
- **I (تفکیک interface):** interfaceهای کوچک و متمرکز. اگر پیاده‌سازی‌ای مجبور است متدی را خالی بگذارد، interface بزرگ است.
- **D (وارونگی وابستگی):** Service به interface وابسته باشد، نه کلاس concrete؛ تزریق با DI خود Symfony (constructor injection + autowiring). `new` کردن سرویس داخل سرویس ممنوع.
### الگوهای پذیرفته‌شدهٔ این workspace:
| الگو | کجا | چرا |
|------|-----|-----|
| Repository | همهٔ دسترسی داده (Doctrine و لایهٔ repo در tauri) | جداسازی کوئری از منطق |
| Service Layer | منطق دامنه در `src/*/Service` | Controller نازک، منطق قابل تست |
| Strategy | پرداخت، SMS، هر جای «چند روش برای یک کار» | افزودن روش جدید بدون دست زدن به موجود |
| Factory | ساخت objectهای پیچیده/وابسته به نوع | تمرکز منطق ساخت |
| Event/Observer | Symfony EventDispatcher برای اثرات جانبی (نوتیف، لاگ) | جدا کردن اثر جانبی از جریان اصلی |
| Adapter | کلاینت‌های API (`api.ts`، `services/response.js`) | یک نقطهٔ تماس با backend |
### مرز over-engineering:
- الگو فقط وقتی که **الان** دو پیاده‌سازی یا یک نیاز مشخص برای تعویض وجود دارد. برای «شاید در آینده» abstraction نساز.
- error handling فقط در boundaryهای واقعی (Controller، فراخوانی API، I/O) — نه try/catch دفاعی دور هر متد.
- قبل از ساختن هر چیز جدید: اول بگرد (endpoint، کامپوننت، سرویس موجود)، بعد توسعه بده، در آخر بساز — و دلیلش را بنویس.
- در `prompt-writer`: اگر راه‌حل پیشنهادی الگویی را به کار می‌برد، در بخش «نکات مهم» نام الگو و **دلیل انتخابش** را بنویس تا `run-prompt` همان مسیر را برود.
---
## ۶. رفتار تحلیل‌گر — نقش agent در هر دو اسکیل
نقش agent یک تحلیل‌گر منطقی و منتقد است، نه دستیاری که هدفش راضی کردن کاربر باشد. هدف، پیدا کردن بهترین پاسخ است، نه موافقت.
- اگر تصمیم کاربر یا راه‌حل خواسته‌شده در پرامپت اشتباه، ناقص یا پرریسک است، **قبل از پیاده‌سازی** صریح و با دلیل بگو و منتظر تعیین تکلیف بمان. اجرای بی‌چون‌وچرای یک پرامپت غلط، خطای agent است نه کاربر.
- تأیید بدون تحلیل ممنوع — «ایدهٔ خوبی است» و «کاملاً درست است» بدون استدلال ننویس. هر نتیجه‌گیری بر پایهٔ منطق، شواهد، کد واقعی پروژه یا مستندات رسمی باشد.
- بین **واقعیت** (کد/سند موجود)، **فرضیه**، **نظر** و **حدس** تفاوت بگذار و در گزارش‌ها برچسبش را مشخص کن. اگر داده کافی نیست، همین را بگو؛ حدس را قطعی جا نزن.
- برای هر پیشنهاد طراحی: مزایا، معایب، ریسک‌ها و حداقل یک گزینهٔ جایگزین. اگر چند راه‌حل وجود دارد، مقایسه کن و دلیل انتخاب را بنویس. (جای طبیعی این کار مرحلهٔ «طراحی» در `run-prompt` و بخش «وظایف» در `prompt-writer` است.)
- در تصمیم‌های مهم و موضوعات پیچیده، اول قدم‌به‌قدم تحلیل کن و **ساختار/طرح پیشنهادی را قبل از خروجی نهایی ارائه بده و تأیید بگیر** — نه اینکه مستقیم سراغ کد یا متن نهایی بروی.
- مرجع ادعاهای فنی: مستندات رسمی فریم‌ورک‌ها و کد خود پروژه، نه حافظه.
و در تعامل:
- سبک کد جدید = سبک فایل‌های مشابه موجود در همان پروژه؛ کد واقعی پروژه، نمونهٔ سبک است.
- وقتی کاربر بازخورد می‌دهد، **همان خروجی موجود را اصلاح کن**؛ بازتولید از صفر فقط اگر خودش بخواهد.
---
## ۷. چک‌لیست پایان هر قابلیت (برای `run-prompt`)
قبل از `completed` کردن آیتم todo، همهٔ این‌ها باید تیک بخورد:
- [ ] مسئله و معیار پذیرش در ابتدای کار بازگو و تأیید شده بود
- [ ] اگر راه‌حل پرامپت ایراد یا ریسک داشت، قبل از اجرا اعلام و تعیین تکلیف شده بود
- [ ] Controller نازک است؛ منطق در Service/Repository است
- [ ] رفتار جدید با extension اضافه شده، نه با if روی نوع
- [ ] وابستگی‌ها تزریق شده‌اند، نه `new` شده
- [ ] تست‌ها سبزند: موفق + خطا + مرزی
- [ ] اگر قرارداد API تغییر کرده: کلاینت‌های متأثر دستی بررسی و گزارش شده‌اند
- [ ] `docs/api/` (یا سند مرتبط) در همین جلسه به‌روز شده و با رفتار واقعی هم‌خوان است
- [ ] هیچ کامنت بدیهی و هیچ abstraction بدون مصرف اضافه نشده
+34 -9
View File
@@ -3,9 +3,11 @@ name: prompt-writer
description: تولید فایل پرامپت .md برای یک قابلیت یا باگ‌فیکس در پروژه ClinicPro. استفاده کن وقتی کاربر می‌گوید «یک پرامپت بنویس»، «پرامپت بساز»، «write a prompt»، «برام پرامپت بنویس برای X». این skill پروژه را تحلیل می‌کند، سپس یک فایل .md کامل در .claude/prompt/ می‌سازد و دستور اجرا را نمایش می‌دهد.
---
> **قبل از شروع، فایل `.claude/guidelines.md` را بخوان و همهٔ بخش‌های آن را اعمال کن** (اگر روت جلسه workspace است: `clinicpro/.claude/guidelines.md`). آن فایل «چگونه کار کردن» (درک مسئله، معیار پذیرش، تست، مستندات، SOLID، رفتار تحلیل‌گر) را تعیین می‌کند؛ این skill فقط قواعد stack و مسیرها و قالب خروجی را دارد. در تناقض، guidelines برنده است.
## نحوه دریافت ورودی
کاربر موضوع یا مشکل را توضیح می‌دهد. اگر توضیح کافی نبود، یک سوال کوتاه بپرس.
کاربر موضوع یا مشکل را توضیح می‌دهد. **ابهام = توقف**: اگر توضیح کافی نبود، همان اول یک سوال کوتاه بپرس و ادامه نده — نه وسط تحلیل.
---
@@ -20,8 +22,13 @@ description: تولید فایل پرامپت .md برای یک قابلیت ی
- Backend: `src/` — Controllers، Services، Entities، Repositories
- Frontend: `assets/admin/pages/`، `assets/admin/components/`
- مستندات: `docs/api/`
3. **APIهای موجود را بررسی کن**: `ddev exec php bin/console debug:router | grep api`
4. **کد مرتبط را بخوان**: فقط فایل‌هایی که مستقیم به موضوع مربوطند
3. **APIهای موجود را بررسی کن**: `ddev exec php bin/console debug:router | grep api` — API جدید فقط وقتی هیچ اندپوینت موجودی، حتی با توسعه، کافی نباشد؛ دلیلش را در پرامپت بنویس
4. **کد مرتبط را بخوان**: فقط فایل‌هایی که مستقیم به موضوع مربوطند — کد واقعی، نه حافظه
بعد از خواندن، **مسئله را با کلمات خودت بازگو کن** و به کاربر نشان بده:
«مشکل این است که X؛ رفتار درست Y است؛ محدودهٔ تغییر فایل‌های Z». اگر این سه جمله را نمی‌توانی بنویسی، هنوز مسئله را نفهمیده‌ای — سوال بپرس.
**نقش تحلیل‌گر (guidelines §۶):** اگر راه‌حلی که کاربر خواسته اشتباه، ناقص یا پرریسک است، همین‌جا صریح و با دلیل بگو و منتظر تعیین تکلیف بمان — پرامپتِ یک راه‌حل غلط را ننویس. اگر چند راه‌حل جدی وجود دارد، کوتاه مقایسه کن (مزایا/معایب/ریسک) و دلیل انتخاب را در پرامپت ثبت کن.
### مرحله ۲ — نام‌گذاری فایل
@@ -50,6 +57,14 @@ description: تولید فایل پرامپت .md برای یک قابلیت ی
<توضیح دقیق مشکل یا قابلیت مورد نیاز>
## معیار پذیرش
<چه چیزی باید درست کار کند تا «تمام» حساب شود — قابل تست، نه کلی>
- ✅ موفق: <رفتار درست در مسیر عادی — مثلاً «POST /api/v1/... با توکن ادمین → 200 و رکورد ذخیره می‌شود»>
- ❌ خطا: <رفتار درست در مسیر خطا — مثلاً «بدون permission → 403 با envelope خطا و کد از ErrorCodes»>
- ⚠️ مرزی: <حداقل یک حالت مرزی — لیست خالی، صفحه آخر pagination، تاریخ مرزی شمسی، …>
## فایل‌های مرتبط
| فایل | نقش |
@@ -59,7 +74,7 @@ description: تولید فایل پرامپت .md برای یک قابلیت ی
## وضعیت فعلی
<کد یا رفتار فعلی — فقط بخش مرتبط>
<کد یا رفتار فعلی — کپی از کد واقعی پروژه، نه بازنویسی از حافظه؛ فقط بخش مرتبط>
```php / tsx
// کد فعلی مشکل‌دار یا ناقص
@@ -75,6 +90,8 @@ description: تولید فایل پرامپت .md برای یک قابلیت ی
// نمونه کد یا pseudocode
```
**نحوه تست:** <دقیقاً چطور این وظیفه تست می‌شود — دستور، curl با داده واقعی، سناریوی UI — تا run-prompt مجبور نباشد تست را اختراع کند>
### ۲. <دومین وظیفه>
...
@@ -83,7 +100,7 @@ description: تولید فایل پرامپت .md برای یک قابلیت ی
- <نکته معماری یا محدودیت مهم>
- <edge case که باید پوشش داده شود>
- <الگوی پروژه که باید رعایت شود>
- <الگوی پروژه که باید رعایت شود؛ اگر راه‌حل از الگویی (Strategy، Factory، Event، …) استفاده می‌کند: نام الگو + دلیل انتخابش>
```
---
@@ -92,24 +109,29 @@ description: تولید فایل پرامپت .md برای یک قابلیت ی
**باید داشته باشد:**
- مسیر دقیق فایل‌هایی که باید تغییر کنند
- وضعیت فعلی کد (کپی از کد واقعی، نه توصیف کلی)
- راه‌حل پیشنهادی با نمونه کد
- edge caseها
- الگوهای پروژه که باید رعایت شوند (BaseController، TanStack Query، Zod، ...)
- بخش «معیار پذیرش» با هر سه سناریو (موفق/خطا/مرزی) — **پرامپت بدون معیار پذیرش ناقص است**
- وضعیت فعلی کد (کپی از کد واقعی، نه توصیف کلی) — خود فایل پرامپت سند است
- راه‌حل پیشنهادی با نمونه کد؛ اگر الگو دارد، نام + دلیل
- «نحوه تست» برای هر وظیفه‌ای که منطق دارد
- edge caseها و الگوهای پروژه که باید رعایت شوند (BaseController، TanStack Query، Zod، ...)
**نباید داشته باشد:**
- توضیحات کلی و بدیهی
- کدی که از پروژه واقعی کپی نشده
- وظایف نامشخص مثل «بررسی کن» بدون مشخص کردن چه چیزی
- abstraction «برای آینده» — الگو فقط وقتی الان نیازش هست (guidelines §۵)
**قوانین خاص پروژه که باید در پرامپت منعکس شود:**
- Backend: همه controllerها از `BaseController` ارث می‌برند؛ پاسخ‌ها با `$this->success()` / `$this->paginated()` / `$this->error()`
- Controller نازک: منطق در Service، کوئری در Repository؛ وابستگی‌ها با constructor injection (نه `new`)
- خطاها با `AppException(ErrorCodes::ERR_XXX)` و پیام فارسی در `src/Shared/Constant/ErrorCodes.php`
- Frontend paginated: items از `data?.data`، total از `data?.meta?.totalRecords`
- Frontend single: از `data?.data` (ممکن است double-nested باشد)
- Category API: triple-nested → `data?.data?.data ?? []`
- تاریخ‌ها: Unix timestamp صحیح؛ نمایش با `formatDate()` شمسی
- اگر Entity تغییر کرد: migration لازم است
- مستندات: بعد از هر تغییر API، فایل مربوطه در `docs/api/` باید به‌روز شود
- اگر endpoint توسط سایت عمومی (`nobat724_front`) هم مصرف می‌شود، در پرامپت ذکر کن — تغییر قرارداد در build کلاینت خطا نمی‌دهد
### مرحله ۴ — خروجی نهایی
@@ -135,7 +157,10 @@ description: تولید فایل پرامپت .md برای یک قابلیت ی
- متد accept() فقط status تغییر می‌دهد، clinic->getDoctors()->add() صدا نمی‌زند
- Clinic entity دارای ManyToMany $doctors است
→ بازگویی: مشکل — accept() رابطه clinic_doctors را نمی‌سازد؛ رفتار درست — پزشک بعد از accept در لیست پزشکان کلینیک باشد؛ محدوده — ClinicInvitationService.php
→ فایل .claude/prompt/fix-invitation-accept.md ساخته شد
(شامل معیار پذیرش: ✅ accept → پزشک در لیست / ❌ دعوت منقضی → خطا / ⚠️ accept تکراری → بدون رکورد تکراری)
توضیح: رفع باگ پذیرش دعوت — پزشک باید پس از accept به clinic_doctors اضافه شود.
فایل پرامپت: .claude/prompt/fix-invitation-accept.md
+58 -53
View File
@@ -3,6 +3,8 @@ name: run-prompt
description: اجرای یک فایل پرامپت .md به صورت گام‌به‌گام و ایمن. هر قابلیت را جداگانه پیاده‌سازی، تست و مستند می‌کند. استفاده کن وقتی کاربر می‌گوید "اجرای پرامپت"، "پرامپت را اجرا کن"، "run prompt"، یا مسیر یک فایل .md می‌دهد.
---
> **قبل از شروع، فایل `.claude/guidelines.md` را بخوان و همهٔ بخش‌های آن را اعمال کن** (اگر روت جلسه workspace است: `clinicpro/.claude/guidelines.md`). آن فایل «چگونه کار کردن» (درک مسئله، todo، تعریف «تمام شد»، مستندات، SOLID، رفتار تحلیل‌گر، چک‌لیست پایانی §۷) را تعیین می‌کند؛ این skill فقط قواعد stack، دستورهای تست و مسیرها را دارد. در تناقض با متن پرامپت، guidelines برنده است — مگر کاربر صریحاً خلافش را بگوید.
## نحوه دریافت ورودی
اگر کاربر مسیر فایل داد → آن را بخوان.
@@ -12,18 +14,20 @@ description: اجرای یک فایل پرامپت .md به صورت گام‌ب
## قبل از شروع — تحلیل پرامپت و ساخت Todo
۱. فایل پرامپت را کامل بخوان
۱. فایل پرامپت را **کامل** بخوان
۲. مستندات موجود را بررسی کن: `docs/api/`
۳. کد مرتبط در `src/` و `assets/admin/` را مرور کن
۴. لیست قابلیت‌ها را از پرامپت استخراج کن
۵. **با `TodoWrite` یک todo کامل بساز** — یک آیتم به ازای هر قابلیت
۶. به کاربر نمایش بده:
۳. کد واقعیِ مرتبط در `src/` و `assets/admin/` را بخوان — هیچ فرضی از حافظه
۴. **نقد پرامپت (guidelines §۶):** اگر راه‌حل پرامپت اشتباه، ناقص یا پرریسک است، همین‌جا صریح و با دلیل بگو و منتظر تعیین تکلیف بمان. اجرای بی‌چون‌وچرای پرامپت غلط، خطای agent است.
۵. لیست قابلیت‌ها را استخراج کن؛ اگر پرامپت «معیار پذیرش» ندارد، خودت برای هر قابلیت بساز (موفق + خطا + مرزی) و به کاربر نشان بده
۶. **با `TodoWrite` todo کامل بساز** — یک آیتم قابل‌تست به ازای هر قابلیت
۷. به کاربر نمایش بده — تحلیل با **بازگویی مسئله و معیار پذیرش** تمام می‌شود، نه فقط لیست قابلیت‌ها:
```
📋 قابلیت‌های شناسایی‌شده:
۱. [نام قابلیت اول]
۲. [نام قابلیت دوم]
...
🧭 بازگویی مسئله: مشکل X است؛ رفتار درست Y؛ محدودهٔ تغییر فایل‌های Z.
📋 قابلیت‌ها + معیار پذیرش:
۱. [نام] — ✅ [موفق] / ❌ [خطا] / ⚠️ [مرزی]
۲. ...
⚠️ ایرادهای پرامپت (اگر هست): ...
🚀 شروع با قابلیت ۱ — آیا ادامه دهم؟
```
@@ -32,48 +36,40 @@ description: اجرای یک فایل پرامپت .md به صورت گام‌ب
## قوانین اجرا (اجباری — هیچ استثنایی ندارد)
### ۱. Todo — ستون فقرات اجرا
### ۱. Todo — ستون فقرات اجرا (guidelines §۲)
**در ابتدای هر اجرا** یک todo کامل با `TodoWrite` بساز:
- یک آیتم به ازای هر قابلیت با وضعیت `pending`
- هر آیتم **قابل تست** با خروجی مشخص («endpoint X با response Y کار می‌کند»)، نه فعل مبهم («بررسی سیستم نوبت»)
- آیتم‌های زیر-مجموعه اضافه کن اگر قابلیت چند بخش مستقل دارد
**در طول اجرا:**
- هر قابلیت را که شروع می‌کنی → وضعیتش را `in_progress` کن
- هر قابلیت را که تست و تأیید شد → فوری `completed` کن
- هرگز دو آیتم را همزمان `in_progress` نگذار
- هر قابلیت را که شروع می‌کنی → `in_progress`؛ در هر لحظه فقط یک آیتم `in_progress`
- آیتم فقط وقتی `completed` می‌شود که هر سه انجام شده باشد: **پیاده‌سازی + تست سبز + مستندات به‌روز**
- اگر خطا داری که قابلیت را block کرده → یک آیتم `in_progress` باقی بماند تا رفع شود
**نمونه todo اولیه:**
```
[ ] قابلیت ۱: Stats Bar backend endpoint
[ ] قابلیت ۲: Stats Bar frontend component
[ ] قابلیت ۳: PersianCalendar popup
[ ] قابلیت ۴: AppointmentStatusDropdown
[ ] قابلیت ۵: بازطراحی AppointmentsPage
```
- کشف کار جدید وسط اجرا (باگ جانبی، وابستگی پنهان) → آیتم جدید به todo + اطلاع به کاربر؛ انجام بی‌صدا ممنوع
### ۲. یک قابلیت در هر مرحله
- هرگز دو قابلیت را همزمان پیاده‌سازی نکن
- هرگز بدون تأیید موفقیت مرحله قبل به مرحله بعد نرو
- هرگز بدون تأیید موفقیت مرحله قبل به مرحله بعد نرو — خطا یعنی توقف کامل
### ۳. ترتیب اجرای هر قابلیت
```
① تحلیل ② طراحی ③ پیاده‌سازی ④ تست ⑤ رفع خطا ⑥ مستندسازی ⑦ Todo + گزارش
① تحلیل ② طراحی ③ پیاده‌سازی ④ تست ⑤ رفع خطا ⑥ مستندسازی ⑦ چک‌لیست + Todo + گزارش
```
### ۴. سازگاری با پروژه
- همه تغییرات باید با Symfony 7 + React 19 سازگار باشند
- از الگوهای موجود پروژه پیروی کن (BaseController، TanStack Query، Zod، ...)
- اگر Entity تغییر کرد: `doctrine:migrations:diff` و `doctrine:migrations:migrate` اجرا کن
- اگر API تغییر کرد: همه بخش‌های وابسته (frontend types، api calls، ...) را اصلاح کن
- اگر قرارداد API تغییر کرد: همه کلاینت‌های وابسته را اصلاح کن — admin frontend (types، api calls) **و** اگر endpoint عمومی است، مصرف آن در `nobat724_front/services/` را دستی دنبال کن؛ این تغییرات در build خطا نمی‌دهند و در رانتایم می‌شکنند. نتیجه بررسی را گزارش بده.
### ۵. اصول کدنویسی
- SOLID و Clean Code
- هیچ کامنت غیرضروری اضافه نکن
- نام‌گذاری معنادار
- error handling فقط در boundaries واقعی (نه defensive programming اضافی)
### ۵. اصول کدنویسی (تفصیل در guidelines §۵)
- SOLID: Controller نازک، منطق در Service، کوئری در Repository؛ رفتار جدید با extension نه if روی نوع؛ وابستگی با constructor injection نه `new`
- سبک کد جدید = سبک فایل‌های مشابه موجود در پروژه
- هیچ کامنت بدیهی؛ نام‌گذاری معنادار؛ هیچ abstraction بدون مصرفِ الان
- error handling فقط در boundaries واقعی (Controller، فراخوانی API، I/O)
---
@@ -83,9 +79,9 @@ description: اجرای یک فایل پرامپت .md به صورت گام‌ب
قبل از هر چیز:
- فایل‌های مرتبط را بخوان
- endpoint های موجود را بررسی کن: `php bin/console debug:router | grep api`
- endpoint های موجود را بررسی کن: `php bin/console debug:router | grep api` — API جدید فقط وقتی هیچ موجودی، حتی با توسعه، کافی نباشد
- Entity های مرتبط را شناسایی کن
- اگر سوال یا ابهامی هست → همین‌جا بپرس، نه وسط پیاده‌سازی
- **ابهام = توقف**: سوال را همین‌جا بپرس، نه وسط پیاده‌سازی
### مرحله ② — طراحی
@@ -94,6 +90,8 @@ description: اجرای یک فایل پرامپت .md به صورت گام‌ب
- چه API endpoint هایی اضافه/تغییر می‌کنند
- چه migration لازم است (اگر Entity تغییر کرد)
اگر بیش از یک راه‌حل جدی وجود دارد: مزایا، معایب، ریسک و حداقل یک گزینهٔ جایگزین را مقایسه کن و دلیل انتخاب را بنویس (guidelines §۶). قبل از ساختن چیز جدید: اول بگرد، بعد توسعه بده، در آخر بساز — و دلیلش را بنویس.
### مرحله ③ — پیاده‌سازی
- قابلیت را در todo روی `in_progress` بگذار
@@ -103,7 +101,7 @@ description: اجرای یک فایل پرامپت .md به صورت گام‌ب
### مرحله ④ — تست
بعد از هر قابلیت این چک‌لیست را اجرا کن:
Definition of Done: syntax/build سبز **و** پوشش سه سناریوی معیار پذیرش (موفق، خطا، مرزی). دستورهای زیر حداقل‌اند نه سقف — اگر قابلیت منطق دارد، همان منطق را واقعاً اجرا کن (curl به endpoint با داده و توکن واقعی، نه فقط `php -l`). اگر پرامپت «نحوه تست» داده، همان را اجرا کن.
```bash
# PHP syntax
@@ -121,6 +119,11 @@ ddev exec yarn dev
# Route وجود دارد؟
ddev exec php bin/console debug:router | grep "new-route-name"
# تست واقعی endpoint — سه سناریو:
# ✅ curl با توکن معتبر و داده واقعی → response مطابق معیار پذیرش
# ❌ بدون توکن / بدون permission / ورودی نامعتبر → status و error code درست
# ⚠️ حالت مرزی معیار پذیرش
```
اگر frontend تغییر کرد، TypeScript errors را بررسی کن:
@@ -130,13 +133,13 @@ ddev exec npx tsc --noEmit --project tsconfig.json 2>&1 | head -30
### مرحله ⑤ — رفع خطا
- اگر خطا بود → **همین‌جا** رفع کن، به مرحله بعد نرو
- اگر خطا بود → **همین‌جا** رفع کن، به مرحله بعد نرو؛ هیچ قابلیتی روی خرابهٔ قابلیت قبلی ساخته نمی‌شود
- اگر خطا در فایل دیگری بود → آن را هم رفع کن
- بعد از رفع خطا → دوباره تست را اجرا کن
### مرحله ⑥ — مستندسازی
بعد از موفقیت تست، مستندات را به‌روزرسانی کن:
سند در **همین جلسه** به‌روز می‌شود — «بعداً» یعنی هرگز. اگر سند موجود با رفتار فعلی فرق دارد، اول سند را اصلاح کن، بعد قابلیت جدید را اضافه کن.
| تغییر | فایل مستندات |
|-------|-------------|
@@ -157,36 +160,37 @@ ddev exec npx tsc --noEmit --project tsconfig.json 2>&1 | head -30
الزامات مستندسازی:
1. endpoint جدید با method، path، permission
2. Request body با تمام فیلدها و نوع داده
3. Response format با مثال واقعی JSON
3. Response با **JSON واقعی از اجرای واقعی** (خروجی curl مرحله تست، نه دست‌ساز)
4. تمام status codes و error codes
5. اگر پارامتر query داشت → همه را مستند کن
### مرحله ⑦ — Todo + گزارش
### مرحله ⑦ — چک‌لیست + Todo + گزارش
بعد از موفقیت تست و مستندسازی:
۱. **آیتم todo را `completed` کن** با `TodoWrite`
۲. گزارش کوتاه نمایش بده:
۱. **چک‌لیست پایان قابلیت — guidelines §۷** را کامل مرور کن؛ فقط اگر همهٔ آیتم‌ها تیک خورد، ادامه بده
۲. **آیتم todo را `completed` کن** با `TodoWrite`
۳. گزارش کوتاه نمایش بده:
```
✅ قابلیت [شماره]: [نام] — تکمیل شد
معیار پذیرش: ✅ موفق / ❌ خطا / ⚠️ مرزی — هر سه تست شد (نتیجه واقعی، نه ادعا)
فایل‌های تغییر یافته:
• src/...
• assets/admin/...
• docs/api/...
مستندات: docs/api/... به‌روز شد | نیاز نداشت (دلیل)
📊 پیشرفت کلی:
✅ قابلیت ۱: [نام] — تکمیل
قابلیت ۲: [نام] — تکمیل
⏳ قابلیت ۳: [نام] — در صف
قابلیت ۲: [نام] — در صف
...
─────────────────────────────────
▶ قابلیت بعدی: [شماره] — [نام]
آیا ادامه دهم؟
```
در گزارش، بین **واقعیت** (خروجی تست واقعی)، **فرضیه** و **حدس** تفاوت بگذار و برچسبش را مشخص کن؛ اگر چیزی تست نشده، همان را بگو — قطعی جا نزن.
---
## قوانین خاص این پروژه
@@ -194,6 +198,7 @@ ddev exec npx tsc --noEmit --project tsconfig.json 2>&1 | head -30
### Backend
- همه controller ها از `BaseController` ارث می‌برند
- پاسخ‌ها: `$this->success($data)` | `$this->paginated(...)` | `$this->error(...)`
- خطاها با `AppException(ErrorCodes::ERR_XXX)`؛ کدها و پیام فارسی در `src/Shared/Constant/ErrorCodes.php`
- لیست‌های admin از DQL array hydration (`.getArrayResult()`) استفاده کنند
- تاریخ‌ها Unix timestamp صحیح (نه DateTime object)
- بعد از هر تغییر Entity: حتماً migration بساز و اجرا کن
@@ -219,16 +224,16 @@ ddev exec npx tsc --noEmit --project tsconfig.json 2>&1 | head -30
```
کاربر: /run-prompt .claude/prompt/appointments-redesign.md
فایل را می‌خوانم...
تحلیل می‌کنم...
guidelines.md خوانده شد
فایل پرامپت را می‌خوانم...
→ کد مرتبط را می‌خوانم و پرامپت را نقد می‌کنم...
📋 قابلیت‌های شناسایی‌شده:
۱. Stats Bar — آمار امروز (backend + frontend)
۲. تقویم شمسی Popup (PersianCalendar component)
۳. بازطراحی Toolbar با date navigator
۴. نمای جدولی با inline status change
۵. نمای زمانبندی (Schedule View)
۶. ثبت نوبت از slot خالی
🧭 بازگویی مسئله: صفحه نوبت‌ها آمار روز و تغییر وضعیت inline ندارد؛ رفتار درست، toolbar با آمار و تقویم شمسی است؛ محدوده AppointmentsPage + یک endpoint آمار.
📋 قابلیت‌ها + معیار پذیرش:
۱. Stats Bar (backend + frontend) — ✅ آمار امروز درست / ❌ بدون توکن 401 / ⚠️ روز بدون نوبت → صفر
۲. تقویم شمسی Popup — ✅/❌/⚠️ ...
۳. بازطراحی Toolbar با date navigator — ...
۴. نمای جدولی با inline status change — ...
🚀 شروع با قابلیت ۱ (Stats Bar) — آیا ادامه دهم؟
```