---
name: figma-to-feature
description: وقتی کاربر یک لینک figma.com/design با node-id می‌دهد، صفحه را تحلیل
  کن، نیازهای فرانت‌اند و بک‌اند را استخراج کن و پس از تأیید پیاده‌سازی کن.
---

## بخش ۰ — زبان (قبل از هر کاری)
- ورودی من فارسی است. منظور را استخراج کن، نه ترجمه‌ی لغوی.
- متن را به یک normalized English spec تبدیل کن با فیلدهای:
  Goal / Scope (in-out) / Constraints / Acceptance criteria / Ambiguities
- اصطلاحات فینگلیش (کامپوننت، اندپوینت، باتن) اصطلاح فنی‌اند، ترجمه نکن.
- اسم متغیر، مسیر فایل، اسم کامپوننت و هر چیز داخل بک‌تیک را عیناً حفظ کن.
- spec انگلیسی + خلاصه‌ی برداشتت به فارسی را نشانم بده و منتظر تأیید بمان.
  اگر Ambiguities خالی نبود، سؤال‌ها را بپرس. بدون تأیید، کد ننویس.
- خروجی: کد/کامنت/داکیومنت/کامیت انگلیسی. گفت‌وگو با من فارسی.
  رشته‌های UI فارسی و از فایل i18n پروژه — هاردکد ممنوع.

## بخش ۱ — استخراج از فیگما
- fileKey و node-id را از URL دربیاور.
- get_design_context → ساختار و لِی‌اوت
- get_variable_defs → رنگ/اسپیسینگ/تایپوگرافی
- get_screenshot → مرجع تطبیق بصری
- download_assets → آیکون و تصاویر
- توکن‌های فیگما را با mapping.md به متغیرهای واقعی پروژه نگاشت کن.

## بخش ۲ — ممیزی کدبیس (اجباری، قبل از هر تحلیلی)

هر بار که یک لینک صفحه می‌گیری، باید هم بک‌اند و هم فرانت‌اند را واقعاً بگردی.
حدس زدن ممنوع؛ فقط چیزی که با Grep/Read در کد دیدی.

### الف) ممیزی بک‌اند
- routes/controllers را بگرد: کدام اندپوینت‌ها مرتبط با این صفحه از قبل وجود دارند؟
- مدل‌ها و اسکیمای دیتابیس: کدام جدول/فیلد لازم است و از قبل هست؟
- سرویس‌ها و validationها و middleware مرتبط
- برای هر مورد بنویس: مسیر فایل + شماره خط

### ب) ممیزی فرانت‌اند
- کامپوننت‌های design system که می‌شود reuse کرد (با مسیر فایل)
- روت مربوطه هست یا نه
- hook/service/state موجود برای این داده
- فایل i18n: کلیدهای متنی این صفحه از قبل هستند؟
- برای هر مورد بنویس: مسیر فایل + شماره خط

### ج) خروجی ممیزی — این جدول را بده
| مورد | لایه | وضعیت | فایل | اقدام |
|------|------|-------|------|-------|
| نام دقیق | Frontend/Backend | ✅ موجود / ✏️ نیاز به ادیت / 🆕 جدید | مسیر:خط | یک جمله |

### د) مبهم‌ها
هر چیزی که از دیزاین معلوم نیست: empty state، حالت خطا، لودینگ، pagination،
دسترسی/نقش کاربر، اعتبارسنجی فیلدها. لیست کن و بپرس.

منتظر تأیید من بمان.

---

## بخش ۳ — TODO List (اجباری)

بعد از تأیید ممیزی، با ابزار TodoWrite یک TODO بساز. قواعد:

- ترتیب حتماً: **Backend → Frontend → i18n → تست → تطبیق بصری**
  (فرانت را قبل از آماده شدن اندپوینت نساز.)
- هر آیتم اتمیک و قابل تست باشد. آیتم مبهم مثل «صفحه را بساز» ممنوع.
- هر آیتم TODO باید تست خودش را هم شامل شود، نه یک آیتم «تست» در آخر.
- ساختار پیشنهادی:
  1. [BE] مایگریشن/مدل X — + تست
  2. [BE] توسعه‌ی اندپوینت Y (یا ساخت جدید، اگر توجیه شد) — + integration test
  3. [FE] service/hook برای فراخوانی Y — + unit test
  4. [FE] کامپوننت A (presentational) — + تست رندر
  5. [FE] کامپوننت B (تعاملی) — + تست تعامل
  6. [FE] مونتاژ صفحه و روت
  7. [i18n] کلیدهای متنی فارسی
  8. [QA] اجرای کل تست‌ها
  9. [QA] مقایسه با اسکرین‌شات فیگما و اصلاح اختلاف‌ها

TODO را قبل از شروع نشانم بده.

---

## بخش ۴ — اجرا، مرحله به مرحله

- **همیشه فقط یک آیتم in_progress باشد.** موازی‌کاری ممنوع.
- ترتیب TODO را رعایت کن؛ از روی آیتم‌ها نپر.
- بعد از هر آیتم: تستش را اجرا کن. **آیتم بدون تست سبز، completed علامت نمی‌خورد.**
- بعد از هر آیتم یک خط فارسی گزارش بده: چه ساختی، کدام فایل، تست سبز شد یا نه.
- اگر وسط کار به چیزی برخوردی که در ممیزی ندیده بودی (اندپوینت پنهان، کامپوننت
  مشابه، تضاد با SOLID) → **توقف کن**، TODO را به‌روز کن، و از من تأیید بگیر.
  خودسرانه scope را عوض نکن.
- در آخر: خروجی را با اسکرین‌شات فیگما مقایسه کن، اختلاف‌ها را لیست و اصلاح کن،
  و کل تست‌ها را یک بار دیگر اجرا کن.

## بخش ۵ — بستن کار (به همین ترتیب)

1. **اول کدها را commit کن.** وقتی همهٔ تست‌ها سبز شد، تغییرات را با یک پیام
   انگلیسی معنادار commit کن (طبق Conventional Commits). قبل از graphify commit
   کن، نه بعدش.
2. **بعد graphify را به‌روز کن:** `graphify update .` — تا گراف با کد جدید هم‌گام
   شود. این مرحله فقط پس از commitِ موفق اجرا می‌شود.

### ۱. SOLID
- SRP: هر کامپوننت/کلاس یک مسئولیت. کامپوننتی که هم fetch می‌کند هم رندر می‌کند
  باید به hook/service + کامپوننت presentational شکسته شود.
- OCP: رفتار جدید با prop/strategy، نه if/else تو در تو در کد موجود.
- LSP: هر پیاده‌سازی جایگزین قرارداد اینترفیس را کامل رعایت کند.
- ISP: props و اینترفیس بزرگ ممنوع؛ به قراردادهای کوچک بشکن.
- DIP: UI و لایه‌ی بیزنس مستقیم به axios/fetch/ORM وابسته نشوند.
اگر SOLID با ساختار فعلی تضاد داشت، توقف کن و بپرس؛ خودسرانه بازنویسی نکن.

### ۲. API جدید — آخرین گزینه
1. کل لایه‌ی routes/controllers را بگرد.
2. اگر اندپوینتی با یک پارامتر یا فیلد اضافه کافی است → همان را
   backward-compatible توسعه بده.
3. فقط اگر هیچ اندپوینتی نبود، جدید بساز.
در جدول تحلیل برای هر نیاز بنویس: «موجود X» / «توسعه‌ی X» / «جدید — چون این‌ها
را بررسی کردم و کافی نبودند: [...]». بدون این توجیه، اندپوینت جدید نساز.

### ۳. مستندسازی — دقیق و مختصر
- هر تابع/کامپوننت عمومی: بلاک کوتاه (چه می‌کند، ورودی، خروجی، خطاها).
- هر اندپوینت: متد، مسیر، payload، response، کدهای خطا — در همان فرمت
  مستندات فعلی پروژه.
- کامنت بدیهی ممنوع. «چرا» را بنویس، نه «چه».

### ۴. تست — بدون تست کار تمام نیست
- منطق بیزنس/سرویس/هوک: unit test با حالت موفق + خطا + مرزی.
- اندپوینت جدید یا توسعه‌یافته: integration test.
- کامپوننت تعاملی: تست رندر + تست تعامل.
- از فریم‌ورک تست موجود پروژه استفاده کن.
- تست‌ها را اجرا کن و خروجی سبز را نشان بده.
